Αυτή ποτέ

Ώρα θανάτου σημειώσατε
Τέσσερις παρά δέκα.
Νέα έφυγε, κρίμα λένε.
Με ξέρετε; τους ρωτάει απορημένη
Μα αυτή ζει! Θαύμα!
Την αγαπούν, πώς να πεθάνει;

Αυγούστου 2, 2008
Κατηγορίες: Διάφορα με λίγη ποίηση . . Author: addictedtothinking

2 σχόλια

  1. Σχόλιο από RoAm on Αυγούστου 12, 2008 2:04 μμ

    i always believed that as long as somebody remembers a dead person it is as if the person is alive….

    Aionia i mnimi tous, you get me point?

    Απάντηση
  2. Σχόλιο από addictedtothinking on Αυγούστου 12, 2008 10:51 μμ

    No, You get me point :)

    Απάντηση

Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI

Γράψτε ένα σχόλιο