Πώς συνεχίζεις να υπάρχεις
Όταν όλα γύρω σου σε προσπερνούν;
Βουβά πνίγεις τους λυγμούς
Που δεν μπορούν ν’ αναδυθούν.
Πώς συνεχίζεις να βλέπεις
Όταν βουλιάζεις σε πυκνό σκοτάδι;
Σταματάς να αντιδράς
Και αποχαιρετάς τον χρόνο.
Αλήθεια γιατί να ψάχνεις νόημα
Όταν όλα αυτά που σημαίνουν κάτι
Βίαια σταματούν να υπάρχουν
Και μένεις κενός να κρατάς ένα γιατί;
Πάρε άνθρωπε όλα τα χάρτινα τριαντάφυλλα που σου πετούν
Κάνε τα πέτρα και ριχ’ τους τα πίσω
Να δούμε αν μπορούν να τα μυρίσουν τώρα
Όπως σου ‘λεγαν να σε στηρίξουν.
No Comments Yet
Κανένα σχόλιο ακόμα.
Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI
Γράψτε ένα σχόλιο
