Βράδιασε πάλι. Τα μάτια του βαραίνουν, είναι πτώμα και έχει περάσει προ πολλού η ώρα του ύπνου. Αυτή που οι κανονικοί άνθρωποι ή που ήδη κοιμούνται για τρεις ώρες ή που ξυπνούν. Ο ύπνος, είχε μάθει παλιά, σηματοδοτεί το τέλος μιας μέρας. Εκεί κρίνεσαι όταν μένεις μόνος με τον εαυτό σου. Αναπολείς τη μέρα που [...]
Μη λες με μαχαίρι
Μ’ έχουν φωτίσει τόσα καντήλια
Που ο θάνατος έγινε φίλος μου
Μα κάθε σ’ αγαπώ απ’ τα δικά σου χείλια
Ξεσκίζει τις πληγές στο στήθος μου
